وقتي 15 سالت بود و من بهت گفتم كه دوستت دارم. صورتت از شرم قرمز شد و سرت رو به زير انداختي و لبخند زدي...
وقتي كه 20 سالت بود و من بهت گفتم كه دوستت دارم. سرت رو روي شونه هام گذاشتي و دستم رو تو دستات گرفتي انگار از اين كه منو از دست بدي وحشت داشتي...
وقتي كه 25 سالت بود و من بهت گفتم كه دوستت دارم. صبحانه مو آماده كردي وبرام آوردي، پيشونيم رو بوسيدي و گفتي: بهتره عجله كني، داره ديرت مي شه!
وقتي 30 سالت شد و من بهت گفتم دوستت دارم. بهم گفتي: اگه راستي راستي دوستم داري، بعد از كارت زود بيا خونه!
وقتي 40 ساله شدي و من بهت گفتم كه دوستت دارم. تو داشتي ميز شام رو تميز مي كردي و گفتي: باشه عزيزم ولي الان وقت اينه كه بري تو درسها به بچه مون كمك كني.
وقتي كه 50 سالت شد و من بهت گفتم كه دوستت دارم تو همونجور كه بافتني مي بافتي بهم نكاه كردي و خنديدي...
وقتي 60 سالت شد بهت گفتم كه چقدر دوستت دارم و تو به من لبخند زدي...
وقتي كه 70 ساله شدي و من بهت گفتم دوستت دارم، در حالي كه روي صندلي راحتيمون نشسته بوديم من نامه هاي عاشقانه ات رو كه 50 سال پيش براي من نوشته بودي رو مي خوندم و دستامون تو دست هم بود...
وقتي كه 80 سالت شد اين تو بودي كه گفتي كه من رو دوست داري... نتونستم چيزي بگم، فقط اشك تو چشمام جمع شد...
اون روز بهترين روز زندگي من بود، چون تو هم گفتي كه منو دوست داري!
به كسي كه دوستش داري بگو كه چقدر بهش علاقه داري
و چقدر در زندگي براش ارزش قائل هستي
چون زماني كه از دستش بدي
مهم نيست كه چقدر بلند فرياد بزني
اون ديگر صدايت را نخواهد شنيد
ادامه مطلب
